Author

Michiel de Haan

Browsing

Aan de Oude Molstraat 19 vind je café Momfer de Mol. Vandaag, 4 december 2023, bestaat dit café twintig jaar. Eigenaar Armand van der Geld (30) viert dit jubileum met een feestelijke borrel, uitstapjes voor zijn stamgasten en een eigen jenevermerk.

Café Momfer de Mol zit nu vijftien jaar op zijn huidige adres. Vijf jaar daarvoor begon Joep Logjes het café schuin aan de overkant op nummer 26. Toen Joep vijf jaar geleden naar Bonaire vertrok nam Armand de zaak over. “Ik ben hier begonnen als barman”, vertelt hij. “Ik kwam eigenlijk naar Den Haag om te studeren, maar dat wilde niet echt vlotten. In het café was ik wel op mijn plek. Ik was een paar jaar bedrijfsleider toen Joep vroeg of ik het café wilde overnemen.”

Je draai vinden

“Er komt veel op je af als je verantwoordelijk bent voor een café, dus mijn eerste jaar als eigenaar was wel zwaar”, vertelt Armand verder. “In de jaren daarna vond ik mijn draai, maar toen kwam in 2020 corona. Daarvan merk ik de financiële gevolgen nog steeds. Gelukkig is de pandemie voorbij en zijn er sinds begin 2022 geen lockdowns meer geweest. Ik heb van Momfer de Mol nu echt mijn café kunnen maken. De zaak is verbouwd en we zijn ons gaan specialiseren als jenever-café.”

Jenever-café

Café Momfer de Mol trekt volgens Armand een gemêleerd publiek. Er zijn vaste stamgasten en ’s avonds weten ook jongeren het café te vinden. Je kunt er eten van een kleine eetcafé-kaart en ze schenken zo’n honderd soorten jenever. “Dat is begonnen in 2021”, vertelt Armand. “We schonken altijd al de Haagse jenever van Van Kleef. Toen zei een vriend tegen mij: waarom schenk je niet meer merken, er zijn zoveel bijzondere jenevers.”

“Als iemand nu een whisky besteld, vraag ik eerst of ze misschien een jenever willen proberen”, zegt Armand. “Ik wil laten zien dat jenever meer is dan de jonge jenever met kunstmatige ethanol die je opa vroeger dronk. Je kan zoveel doen met jenever. Je kan het laten rijpen in een vat waar eerst een andere drank in zat en je kunt er allerlei kruiden en specerijen aan toevoegen. Die verscheidenheid wil ik onze gasten laten proeven.”

Lees verder na de foto >

De perfect serve van café Momfer de Mol. Een cocktail met hun jenever, vanille, citroen, en tonic.

Foto: Rianne Wijnen/studio_contenido

De Basis

Om het 20-jarig jubileum van café Momfer de Mol te vieren brengt Armand nu een eigen jenever-merk uit. “Dat idee ontstond eerder dit jaar op het jenever-festival in Schiedam. Dat is toch wel de jeneverstad van Nederland”, vertelt Armand. “Na afloop sprak ik in een café de eigenaar die mij een paar adressen gaf waar je een jenever kan laten stoken. Onze eerste jenever heet ‘De Basis’ omdat hij volledig bestaat uit moutwijn met een vleugje jeneverbes. In mijn visie is dit hoe jenever ooit bedoeld is. Later brengen we nog drie jenevers met andere smaken uit.”

Verjaardagsborrel

Tijdens de verjaardagsborrel van het café maakte Armand de naam van zijn nieuwe jenever officieel bekend. Vanaf nu kun je deze jenever bij hem bestellen in een glas of fles. “Later in ons jubileumjaar organiseer ik nog meer uitstapjes en evenementen voor mijn medewerkers en stamgasten. Zo gaan we bijvoorbeeld naar de stokerij van Van Kleef en de bierbrouwerij van Hertog Jan.”

Momfer de Mol

Oude Molstraat 19, 2513 BA Den Haag

Nu gesloten

Meer informatie

Lees ook:

Het wordt zijn laatste grote film: een documentaire over de natuur in en om Den Haag. Onderwaterfilmer Robert Hughan (58) filmde over de hele wereld. Nu is het tijd om de dieren en planten in zijn eigen stad in beeld te brengen onder de titel: Groene Stad Achter De Duinen. “We merken dat veel mensen hiervoor warmlopen.”

Het idee om een Haagse natuurdocumentaire te maken ontstond een paar jaar geleden. Op een filmfestival, waar ook zijn onderwaterdocumentaire over de Zevenhuizerplas draaide, zag Robert een film over de natuur in Amsterdam. “Ik dacht: waarom hebben wij zoiets in Den Haag niet. Omdat ik net een grote film af had ben ik niet meteen begonnen, maar het bleef wel in mijn gedachten knagen. Over de andere grote steden zijn al natuurfilms gemaakt, dus het wordt tijd om Den Haag in beeld te brengen.”

“Toen ik erover vertelde aan een paar andere filmers, waren ze direct enthousiast. We zijn allemaal creatieveling, dus we zijn meteen gaan filmen. Later kwam het besef: om dit echt voor elkaar te krijgen, zijn er ook een paar centen nodig.”

Voor het algemeen nut

Eind 2021 richt Robert een stichting op voor de film. Sjaak Bral is ambassadeur en drie goede kennissen, met ervaring in het bedrijfsleven, vormen het bestuur: “Zij zijn mijn ruggengraat. Als ik vanuit mijn emotie doordraaf in mijn ideeën, wijzen zij me op de feiten. We hebben begroot dat er 450.000 euro nodig is om de film te maken. Daarvoor zijn we nu op zoek naar donaties van de Haagse bevolking, bedrijven en organisaties die onze partner willen worden.”

“Gelukkig merken we dat mensen enthousiast zijn voor de film en dat het balletje begint te rollen. We maken deze film niet voor de winst, maar voor het algemeen nut. We willen laten zien hoe mooi de natuur in Den Haag is en hoe belangrijk het is om die nu en in de toekomst te behouden.”

Lees verder na de video >

Ooievaars, reigers en meer

De film moet in de woorden van Robert een sprookjesachtig mooie natuurdocumentaire worden over de biodiversiteit van Den Haag en omgeving. “De stad heeft een unieke kuststrook, schitterende duinen, mooie bossen en parken en een fascinerend onderwaterleven. Dat willen we voor iedereen zichtbaar maken door een verhaal te vertellen vanuit het perspectief van het dier.”

“We filmen allerlei dieren in Den Haag en omgeving. Natuurlijk ooievaars en reigers, maar ook de vossen in de duinen, de insecten in de berm en de vissen in de Hofvijver. Zelf heb ik met mijn onderwatercamera al in de Noordzee gedoken om de krabbetjes en anemoontjes op de golfbrekers te filmen. De beelden zijn betoverend, er is zoveel moois te vertellen.”

Liefde voor de natuur

Robert kreeg zijn liefde voor de natuur van jongs af aan mee. “Ik ben opgegroeid in Liberia in West-Afrika waar mijn vader werkte. Daar hadden we wel zestig dieren. Tijdens het snorkelen in Kenia raakte ik gefascineerd door de onderwaterwereld. Daarom heb ik mijn duikbrevet gehaald. Dat is inmiddels 29 jaar geleden. Een paar jaar later ben ik begonnen met filmen onderwater.”

Lees verder na de foto>

Robert met duikuitrusting en onderwatercamera. Foto: Marcel van der Hulst

Onderwaterfilmer

Toen Robert een paar jaar bezig was als onderwaterfilmer, richtte hij een eigen bedrijf op. Goofy Aqua Video heet het, vernoemd naar zijn favoriete Disney-figuur. Inmiddels heeft hij meegewerkt aan vele natuurdocumentaires, tv-programma’s en films. “Het is in de filmwereld veel liefde oud ijzer, dus ik heb daarnaast nog een vaste baan. Daardoor kan ik nu veel opdrachten laten liggen en me volledig inzetten voor Groene Stad Achter De Duinen. Als die af is heb ik vijf natuurfilms op m’n naam staan, dus ik verwacht dat dit m’n laatste grote kunstje wordt.”

Het is de bedoeling dat Groene Stad Achter De Duinen in 2025 klaar is. Robert hoopt dat de film dan op een groot scherm op het Malieveld in première gaat. Wil jij deze film steunen? Kijk dan eens op de website hoe je doneert of partner wordt en volg ze op facebook.

Lees ook:

On the corner of the Loosduinsekade and the Volendamlaan you will find Vermolen’s Snackcar. For forty years you can go there for fries, snacks and in the autumn also for oliebollen. Fred Steenwijk (48) has been in the cart. And there is news: “We are now building a new snack kiosk.”

Fred has been in years in Vermolen’s Snackcar. In 2002 he took over the business from her parents together with his wife Rilana. “As a young man I never thought I would have my own snack bar,” says Fred. “I was trained as a car mechanic and I used to work with cars. Then I met Rilana. She has been in the snack car from an early age. When her father wanted to retire, he asked us to take over the business. I first worked in his business for a year to see if it suits me. I’ve been here ever since.”

For forty years

Rilana’s father placed his snack car on the Loosduinsekade forty years ago and the cart never left after that. “My father-in-law comes from a fairground family and was at the fair with slot machines,” says Fred. “In 1024 that didn’t go well anymore, so he went looking for something else. Then he bought the snack car. We recently dismantled the snack car for our new building. Over the years, everything has been built on it, such as a kitchen and an awning. But, inside was still a real cart with a wheeled base.”

A new kiosk

On Fred and Rilana now have a new kiosk built from stone and wood at the place of the snack car. For fries and snacks, their customers can now go to the oliebollen stall that they have temporarily converted into a snack car. “The oliebollen stand contains everything we need to bake and sell snacks. This way we can stay open while the stall is being renovated.”

Read more after the photo >

Vermolen’s snack car just before demolition. Photo: Fred Steenwijk

Ad loading…

The customers

Fred thinks the best thing about working in the snack car is the customers he meets. “We are here on the Loosduinsekade between several districts. My clients are a reflection of society as a whole in The Hague. We have regular customers from the area, but people who are waiting for the tram also often come to get fries. The fries are our best-selling snack after all. In addition, many customers come for our homemade peanut sauce. That’s a family recipe from my father-in-law that we still use.”

The Future

Calling Fred and Rilana their company is now Fred Steenwijk and Co., because their two teenage sons and teenage daughter also help in the business. “Whether they will ever take over the kiosk, I don’t know yet,” says Fred. “It is especially important that they choose their own path and finish school. With my new kiosk we can move forward ourselves. I will stay here for at least another ten years so that we can celebrate our fiftieth anniversary.”

On the fourth floor of the Central Library at the Spui you will find up to 070 June the photo exhibition Queer Migrations: Portraits from The Hague. These are nine portraits of people from the LGBTIQ+ community who have moved to The Hague. We talked about it with photographer Zanyar Aziz and with Marnix who is on one of the portraits.

The photo exhibition is an initiative of the LGBTQ Humans of Amsterdam foundation. With this, the foundation wants to give attention to people from the LGBTIQ+ community who migrate to The Hague. For this they were looking for a photographer who knows this theme inside out. “This topic is perfect for me,” says Zanyar. “My parents fled from Iraq to the Netherlands and I am queer myself.”

“When I started this assignment, I first had to look for people to portray. I was looking for people from diverse cultural backgrounds and from the different letters of the LGBTIQ+ community. To this end, I made an appeal on social media and contacted LGBTIQ+ organizations in The Hague. That’s how I found Marnix.”

The story of Marnix

“Zanyar asked me if I wanted to share the call in our app group, but it suits me so well that I also reported myself,” says Marnix. “I was born in Colombia, but adopted as a child together with my two brothers by a Catholic family in the Netherlands. In recent years I have been looking for my roots. As a result, I discovered that I also had to deal with a lot of prejudice at home. For example, I tan quickly in the summer. Then my adoptive mother said: nice tan, smear that on me too.”

“Furthermore, as a child I was never allowed to be who I was”, Marnix continues. “I was not allowed to play football and I had to be a girly girl with dresses on. I have been in transition to a man for a year and a half and have broken off contact with my adoptive parents. I don’t even want to use the last name I got from them anymore. My two brothers are now my family here.”

Read more after the photo >

The portrait of Marnix Foto : Zanyar Aziz

Important places and moments

As with Marnix, Zanyar tries to tell a story with every portrait in the photo exhibition. “I started as a photographer during the corona pandemic,” says Zanyar. “Besides writing, it is a way for me to tell stories. I don’t photograph people in a studio but outside, because the environment gives context to a photo. I also first talk to someone to get to know them.”

“I did that for this series of photos,” explains Zanyar. “I wanted to photograph people in places or moments that are important to them. For example, I photographed one of the sitter, Kick, at his birthday party where he announced his new name. I photographed Marnix at the Hang-Out 600. This is an organization for people from the LGBTIQ+ community with a bi-cultural background.”

Loading ad…

In front of the camera

“ The people in the Hang-Out are my chosen family”, Marnix adds. “It was very special to be photographed there. I film a lot myself, so I prefer to be behind the camera. But, Zanyar is a very fine photographer. It is special to have such a good picture of this moment in my life and my transition. I think it’s an exciting idea that that photo is now hanging in the library, but it’s also great that I can give visibility to people like me with this.”

17102801

Read also:

17102801 44702578